Bir vaqtlari bu joy Asakin maydoni deb atalgan — yirik transport tuguni va shaharning asosiy yoʻnalishlaridan biri. Yuqori voltli va markazdan, Lunacharskiy koʻchasidan kelgan yoʻlovchilar oqimi bu yerda ToshMI va Oloy bozoriga yoʻnalish bilan kesishgan. Yonida bolalar bogʻchalari, 18-maktab, Politexnika instituti, Telman bogʻi, harbiy komissariat, gastronom, dorixona va sartaroshxona joylashgan edi. Chorrahada transport va odamlar oqimi qaynagan.

1980-yillar boshida shoir Hamid Alimjon nomi berilgan maydonda toʻrt baland binodan iborat turar joy majmuasi paydo boʻldi. Ularni «oʻn sakkiz» yoki «yigirma qavatli» deb atashadi, garchi aslida ularda 19 qavat bor — eng yuqori, oʻn toʻqqizinchi qavat texnik. Binolar yagona kamar shaklidagi kompozitsiyada birlashtirilgan, maydonni oʻrab olgan. Pastki qavatlarda butiklar, banklar, ofislar, kutubxona joylashgan, bir vaqtlar esa kinoteatr ham boʻlgan.

Majmuani moskvalik «Vysotstroy» tresti Pavel Sarkisov rahbarligida qurgan, mintaqaning yuqori seysmikligini hisobga olgan holda. Birinchi yashovchilar 1983-yilda joylashgan. Binolarning seysmostoykligi monolit lift bloki orqali taʼminlangan, undan kvartiralar konstruksiyalarini koʻtaruvchi rigellar tarqalgan. Qurilish materiallari va jihozlarning katta qismi Moskvadan yetkazib berilgan.

Hamid Alimjon maydoni ifodali meʼmoriy bezak oldi: shoir haykali, favvoralar kaskadi va shu nomdagi metro stansiyasiga chiqish. 2017-yilda haykal Adabiyot arboblari xiyoboniga koʻchirilgan, u yerda boshqa shoir va yozuvchilar yodgorliklari yonida joy oldi.

Maydonning gʻarbiy tomonida — eski konservatoriya tomonidan, Abdulla Qodiriy prospekti ortida — simmetrik ravishda ikkinchi shunga oʻxshash toʻrt binodan iborat majmua qurilgan. Shunday qilib, butun maydon sakkizta koʻk baland uylar bilan oʻralgan. Agar birinchi toʻrt uyni moskvachilar qurgan boʻlsa, ikkinchi guruhni toshkentlik «Glavtoshkentstroy» tresti mutaxassislari qurgan. Ikkinchi navbatni joylashtirish 1990-yilda yakunlangan.

Kechqurunlari baland uylar chiroyli yoritiladi, maydon ustida bayramona nur taratadi. Oʻtgan oʻn yilliklarda ular toshkent manzarasining odatiy va tanish qismiga aylandi — poytaxtning oʻziga xos vizit kartasi.

2023-yilda fasadlarni alyukobond bilan «yangilash»ga urinish boʻlgan, ammo bloglar va OAVdagi norozilik toʻlqinlari bu loyihani toʻxtatgan. Biroq 2025-yilda binolarni renovatsiya qilish mavzusi yana shahar kun tartibiga qaytdi.